Japon Mutfağı

Japon mutfağı, dünyasına kattığı en kusursuz ve güzel yemeklerle bilinir. En iyi kalitedeki malzemeler ve titizlikle sunduğu yemekleriyle Japon mutfağı, bugün gördüğümüz en güzel görsel mutfakların sahibidir.

Bir takımadalar dizisi olan Japonya, okyanusla çevrili ve ülkenin dörtte üçü dağlarla kaplıdır. Bu coğrafik soyutlanma sonucunda ülkenin ulusal mutfağı yerel kaynaklarla beslenmiştir ve yakın tarihe kadar yabancı ülkelerden neredeyse hiç etkilenmemiştir. Japon aşçılığı yağda kızartma gibi Avrupai yöntemlerle tanışmıştır ve bu yöntemler Japon mutfağına girmiştir. Son 20 – 30 yılda İspanyol ve Amerikan mutfakları, yerli Japonlar arasında oldukça ün yapmıştır. Ancak bir bütün olarak baktığımızda Japon mutfağı oldukça az bir değişiklik göstermiştir ve Japon mutfağının en önemli özellikleri kaliteye gösterilen özen ve kalite aynı kalmıştır.

Japon Mutfağının Başlıca Besin Kaynakları

Çin ve diğer birçok Asya mutfağında olduğu gibi tahıllar Japon yemeklerinin de kaynağıdır. Gohan (pirinç) sözcüğü yemekle eş anlamlıdır ve bu da tahılın önemini vurgular. Diğer besin kaynakları deniz ürünleri, sığır eti, kümes hayvanları, meyve, sebze ve soya fasulyesidir. Japon yemeklerinde Çin’de kullanılan uzun pirinçlerin aksine kısa taneli pirinçler kullanılır. Tahıl, Japonların en önemli besin kaynaklarından biri olan erişte yapımında kullanılır. Üretimde ve tüketimde İtalyanların bile sahip çıktığı erişteyi beslenmesinin en önemli yerine koyan Japonya, ana yemeklerde ya da günlük olarak erişteyi sunarken bir tür süslemeden yararlanır. Buğdaydan yapılan kalın ve düz kesilmiş erişteler en çok batılılar tarafından bilinir. Soba (karabuğdaydan yapılan açık kahverengi erişte) görünüm olarak daha küçüktür. Somen(buğdaydan yapılan erişte), sadece kuru satılır ve soğuk servis yapılır. Ramen (yumurtalı erişte), ince ve esnektir ve bu da kuru satılır. Kuzey Amerika’da çabuk çorba şeklinde tüketilir.

Deniz Ürünleri ve Suşi

Japonya’nın dağlık bir araziye sahip olması genel tarım ürünlerinin yetiştirilmesini zorlaştırır ve bunun sonucu olarak Japon mutfağı ağırlıklı olarak deniz ürünlerinden faydalanır. Balık her yemekte yenir, kombu (genel olarak Japonların palamut çorbası yapmakta kullandıkları yosun), nori (özellikle suşi olmak üzere birçok yemekte kullanılan deniz yosunu) ve denizhıyarı gibi deniz ürünleri Japonların başlıca besin kaynaklarıdır.

Okyanusa yakın olması Japonların tüm yemeklerde özellikle de suşide en kaliteli ve en taze balığı kullanmak istedikleri anlamına gelir. Suşi çiğ balıkla bağdaştırılsa da aslında özellikle tatlandırılmış pirinçle yapılan yemeklere verilen addır. Hatta bazı suşi çeşitleri hiç deniz ürünü içermez. Japonların kullandığı pirinç çok fazla katı ve yapışkan olmadığı için tam istenilen kıvama getirilmesi daha kolaydır. Daha sonra bu malzemenin üzeri toro (yağlı tonbalığı) ve yılanbalığı gibi çiğ ya da pişmiş deniz ürünleriyle örtülür. Veya suyosununa sarılıp yuvarlak şekilde dilimlenir. Genellikle wasabi (yabanturpuna benzeyen köklü bitki), soya sosu ve salamura zencefille sunulur ve çoğunlukla sakiyle servis yapılır.

Japon Mutfağının Tanıtımı

Güçlü etkisiyle bilinen ünlü Japon alkolü saki, pirinçle mayalanır. Şarap gibi, tadı ve malzemeleri tatlılıktan hafifliğine çeşitlilik gösterir. Genellikle Asya mutfaklarında ve baharatlı yemeklerin yanında sunulur. Çay, özellikle de yeşil çay en çok tüketilen içeceklerden biridir ve geleneksel Japon çay saatlerinde hayli yaygındır.

Japon mutfağı diğer Asya mutfaklarından önemli ölçüde ayrılır çünkü güçlü baharat karışımlarına birçok malzemeyi karıştırmak yerine bir ya da iki malzeme kullanır ve bunların özel tatlarına yoğunlaşır. Soya sosu, salamura zencefil ve susam yağı en çok kullanılan soslardır. Susam yağı, pişirmeden ziyade zeytinyağlı salamurada bekletilen soslar için temel malzemeyi oluşturur. Miso (Çin’den geçmiş soya macunu) kahvaltıda sıklıkla tüketilen miso çorbası, salata sosları ve diğer soslarda oldukça sık kullanılır. Mantar, soğan ve turp tüketimi de yaygındır.

Yemeğin sunum şekli de Japonya’da oldukça saygı gören bir sanattır ve Japon mutfağının en önemli özelliklerinden biridir. Titizlikle hazırlanan giriş yemekleri bir yağlı boya tablo kadar karışık olabilir. Sadelik en önemli unsurdur. Yemeklerin kış gibi belirli bir mevsim ya da coğrafik bir yer gibi görsel bir konusu olması hiç de şaşırtıcı değildir.

Yüksek kenarlı yuvarlak, geniş tavalar Japonların en belirgin araç gereçlerinden biridir. Çeşitli büyüklüklerdeki ustaca yapılmış keskin bıçaklar da özellikle suşi yapılan deniz ürünlerini kesmede kullanılır. Bambu ağacından yapılmış hasırlar yapışmayı önlediği için yuvarlamada ve pirinçle yapılan işlerde kullanılan geleneksel bir tabaktır.

Çin’de olduğu gibi Japonya’da da her bireye ayrı kâsede konan pirinç dışındaki yemekler ortak olarak tek tabaktan yenir.




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir